روایت دکتر حسین رجبی از طرح ملی یاس
یاس؛ میدان‌داری دختران در عرصه‌های اجتماعی
من به یاس از زاویه‌ای نگاه می‌کنم که سال‌هاست دغدغه‌ام بوده: چگونه ظرفیت‌های خفته را به کنشگری فعال تبدیل کنیم.
طرح ملی یاس، از نگاه من، پاسخی عملی به یک نیاز دیرینه است. سال‌ها دخترانی در خانواده‌های تحت حمایت کمیته امداد بودند که به دلایل مختلف از نگهداری والدین سالمند تا سرپرستی خواهران و برادران کوچک‌تر فرصت حضور در فعالیت‌های اجتماعی را نداشتند . یاس، این فرصت را برای آنان فراهم کرد .
یاس؛ از یک ایده تا یک حرکت ملی
طرح یاس از سال ۱۳۹۹ با همکاری کمیته امداد و جمعیت هلال احمر آغاز شد . از هزار نفر شروع کردیم و امروز به ۱۳۰ هزار نفر رسیده‌ایم . این رشد، نشان‌دهنده ظرفیت عظیم این طرح است.
هدف‌گذاری ما روشن است: ۲۰۰ هزار نفر تا سال ۱۴۰۶ . اما عدد برای من فقط یک شاخص است. آنچه مهم‌تر است، کیفیت این حضور است.
در سراسر کشور، این طرح به حدود ۴۶۰ هزار دختر اطلاع‌رسانی شده و متقاضیان برای عضویت به ادارات کمیته امداد مراجعه می‌کنند . امروز بیش از ۸۰ هزار نفر از دختران حاضر در این طرح دارای تحصیلات بالاتر از کارشناسی هستند . این یعنی یاس، ظرفیت‌های نخبگانی را هم جذب کرده است.
یاس؛ از آموزش تا میدان
یاس، فقط آموزش نیست. یاس، مسیری برای کنشگری است.
در این طرح، آموزش‌های امدادی، کمک‌های اولیه و مهارت‌های زندگی به دختران ارائه می‌شود . اما این آموزش‌ها در کلاس نمی‌مانند. دختران یاس وارد میدان می‌شوند. آن‌ها در تیم‌های حمایت روانی و اجتماعی و تیم‌های توانا حضور پیدا می‌کنند . در بحران‌ها، در کنار مردم می‌ایستند. در خدمت به زائران، در امدادرسانی، در هر عرصه‌ای که نیاز باشد .
۸۰ درصد از شرکت‌کنندگان در طرح یاس، علاوه بر عضویت در این طرح، به‌عنوان داوطلب در سامانه جمعیت هلال احمر نیز ثبت شده‌اند . این یعنی یاس، پلی به سوی مشارکت پایدار اجتماعی است.
یاس؛ حلقه‌های میانی و تشکل‌ها
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای یاس، شکل‌گیری تشکل‌های دخترانه است. امروز در تمام ۳۱ استان کشور، تشکل‌های دختران طرح یاس راه‌اندازی شده است . ۳۳۰ نفر از دختران عضو طرح یاس در هیئت‌های عامل فعالیت دارند و با اخذ مجوز می‌توانند در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی حضور مؤثر داشته باشند .
این تشکل‌ها، حلقه‌های میانی هستند. همان حلقه‌هایی که رهبر شهید انقلاب بر آن تأکید داشتند. حلقه‌هایی که میان مردم و حاکمیت، میان ظرفیت و میدان، میان ایده و عمل، پل می‌زنند.
باور من این است: جوانان متعهد انقلابی باید شناسایی، ساماندهی، سازماندهی و کار سپاری در قالب حلقه‌های ارتباط مردم و حاکمیت شوند تا به اهداف و آرمان‌های انقلاب برسیم . یاس، دقیقاً همین کار را می‌کند.
یاس؛ اردوها و نشاط
آموزش، بدون نشاط، پایدار نیست. یاس این را می‌داند. در این طرح، اردوهای آموزشی، فرهنگی و بصیرتی در سطوح استانی و کشوری برگزار می‌شود . در مازندران، اردوی سه‌روزه با حضور ۳۰۰ دختر برگزار شد . در مشهد، رویداد ملی یاس با حضور دختران از سراسر کشور شکل گرفت .
این اردوها، فضای تجربه، تعامل و نشاط را فراهم می‌کنند. دختران در کنار هم یاد می‌گیرند، تمرین می‌کنند و خاطراتی می‌سازند که سال‌ها با آن‌ها می‌ماند.
یاس؛ پشتیبانی و همراهی
در یاس، دختران تنها نیستند. پشتیبان‌های تلفنی افرادی با تحصیلات حوزوی و دانشگاهی سالانه حداقل چهار نوبت با هر دختر تماس می‌گیرند تا مشکلات و مسائل روان‌شناختی آن‌ها را شناسایی کنند . این پشتیبانی، همراهی مستمر است. همراهی‌ای که از تردید تا تثبیت، از عضویت تا ماندگاری، دختران را همراهی می‌کند.
یاس؛ دستاوردهایی که دیده می‌شوند
از دستاوردهای یاس می‌توان ساعتها گفت. اما یک دستاورد برای من از همه مهم‌تر است: ازدواج ۵ هزار و ۶۰۰ نفر از دختران عضو طرح یاس . این یعنی یاس، مسیر زندگی این دختران را تغییر داده است. آن‌ها پس از دریافت جهیزیه و آغاز زندگی مشترک، از تحت پوشش خارج می‌شوند . این، توانمندسازی واقعی است.
در حال حاضر، ۶ هزار نفر از دختران طرح یاس با درآمدهای کمتر از ۳۰ میلیون تومان تحت حمایت ویژه قرار دارند . این یعنی ما رها نمی‌کنیم. هر کسی که نیازمند باشد، در چتر حمایت یاس می‌ماند.
جمع‌بندی
یاس، برای من، روایتی از میدان‌داری است. میدان‌داری دخترانی که روزی در حاشیه بودند و امروز در متن جامعه حاضرند. یاس، مصداق بارز تحقق گام دوم انقلاب است . یاس، پیشرفت واقعی را معنا می‌بخشد.
ما در کمیته امداد، وظیفه‌مان را فراهم کردن زمینه می‌دانیم. زمینه برای اینکه دختران یاس، خودشان مسیرشان را بسازند. خودشان تیم تشکیل دهند. خودشان کنشگر شوند.
و من باور دارم که آن‌ها این کار را می‌کنند. چون یاس، فقط یک نام نیست. یاس، یک میدان است.